Een weekje Paralympics in Londen

19 februari 2013 13:53

 

Paralympics GB's David Weir competes in the men's T54 1500m race a test event at Olympic StadiumEerder viel hier al het een en ander te lezen over de prestaties van atleten die met behulp van speciale aanpassingen wereldprestaties neer weten te zetten (en over de discussies die dit te weeg brengt). Deze discussies willen we even laten voor wat ze zijn, maar ze roepen wel één ding op: de drang om deze topatleten aan het werk te zien. En natuurlijk waren de Paralympics die in het kielzog van de Olympische Spelen afgelopen zomer in Londen werden gehouden dé gelegenheid hiervoor.

Zodoende ging de reis voor een prikkie met het vliegtuig naar Londen Stansted, vanwaar er nog een korte treinreis nodig was om in hartje Londen te geraken. Met grote plannen in de agenda, werden snel wat broodnodige dingen afgehandeld: inchecken in het hotel, een goedkoop simonly  abonnementje (of heet zoiets nou een prepaid kaart?) scoren om mobiele communicatie betaalbaar te houden, en een hapje eten in de buurt van het hotel. En daarna: op naar het Olympisch stadion!

Wat we daar zagen was (en wij zijn toch echt wel wat gewend) ronduit indrukwekkend. Kelly Cartwright, winnares bij het verspringen, maakte een enorme indruk, net als alle deelnemers. Maar onze echte hoogtepunten van de week volgden pas later, toen landgenote Esther Vergeer weer eens haar wereldklasse toonde door haar vierde (!) gouden medaille op rij binnen te halen, en tijdens de wat ons betreft legendarische 200 meter race tussen Oscar Pistorius en Alan Oliviera.

2012 London Paralympics - Opening CeremonyDeze race was vanwege de erop volgende discussie over de lengte van Oliviera’s protheses precies een samenvatting van de hierboven benoemde discussie. De rol die techniek kan en mag spelen is een ingewikkelde, maar om atleten van het formaat van Pistorius en Oliviera aan het werk te zien is gewoon een genot. Misschien juist wel dankzij de samensmelting van lichaam en techniek. En let op, het gaat hier om een ware samensmelting. Na onze week bij de Paralympics durven we nooit meer een woord als ‘hulpmiddel’ in de mond te nemen. ‘Verlengstuk’ is meer in de richting, maar zelfs dat dekt de lading (totale symbiose van lichaam en prothese) maar amper.

Naast de diepe indruk door de atleten op de Paralympics (ow wat voelen wij niet-gehandicapten ons lomp en houterig!) was het verblijf in Londen op zich natuurlijk al een feest. En gelukkig maar, want door een ongelukkige beschikbaarheid van hotelkamers moesten we helaas zowel de openingsceremonie als de afsluiting missen.

Laten we over één ding duidelijk zijn hier: bovenstaande klinkt misschien alsof we verbaasd waren over het feit dat atleten met lichamelijke beperkingen tot zúlke prestaties in staat zijn. Niets is minder waar. We zijn door ons dagelijks leven prima op de hoogte van de eindeloze mogelijkheden, de onuitputtelijke wilskracht, en de prestaties van paralympische atleten. En tóch waren we onder de indruk. Is dat vreemd? Nee. Bezoek zelf de Paralympics en je zult precies begrijpen wat we bedoelen!

 

Leave a reply

vereist

vereist

optional